Vijftien kilometer ten zuidoosten van Neubrandenburg ligt Neu Käbelich, een voormalig dompeldorp. Neu Käbelich werd in 1719 gesticht als boerenbedrijf en werd in 1770 voor het eerst vermeld als agrarisch dependance (Vorwerk) van Alt Käbelich. In 1801 werd de plaats een zelfstandig domein van 453 hectare onder het eigendom van de groothertog van Mecklenburg-Strelitz. Op kaarten uit die periode is een regelmatige structuur van het landgoed zichtbaar, met een ouder, vermoedelijk eenvoudiger gebouw op de plek van het huidige hoofdgebouw. In 1907 vroeg de toenmalige pachter van het domein, ene heer Krog, de hertogelijke administratie om toestemming voor de bouw van een nieuw pachtershuis. De bouw werd het jaar daarop afgerond.
Het resultaat was een vrijstaand, gepleisterd bakstenen gebouw in villastijl met zeven raamassen en een afmeting van 24,5 x 13 meter, gebouwd op een verhoogd souterrain van veldkeien. Het pand wordt gedekt door een mansardeschilddak. Beide hoofdgevels kregen een identieke architectonische behandeling. De drie centrale assen van de hofzijde worden geaccentueerd door een entreeportaal met buitentrap en een bovenliggend balkon. In de mansardeverdieping verheft zich boven de ingang een centrale gevelopbouw (Zwerchhaus) van drie assen, bekroond door een driehoekig fronton. Boven elk raam van de hoofdverdieping bevindt zich in het dak een dakkapel met een paar ramen. Het ontwerp van de achtergevel aan de tuinzijde komt grotendeels overeen met dat van het erf, maar maakt gebruik van het aflopende terrein om een terras te integreren.
Links van het hoofdgebouw bevindt zich een voormalige dienstvleugel die vroeger verbonden was met het hoofdgebouw en momenteel niet in gebruik is. In het interieur zijn talrijke originele architectonische elementen uit de bouwtijd behouden gebleven en gerestaureerd. Op het rotonde-erf voor de voorgevel staan twee piramidale eiken. Achter het huis strekt zich een ruim tuinperceel uit met een lichte helling en een begroeide vijver.
De huidige eigenaren hebben het gebouw tussen 2007 en 2008 grondig gerestaureerd. Tegenwoordig wordt het pand deels gebruikt voor particuliere bewoning en deels als praktijk- en laboratoriumruimte. Een appartement op de bovenverdieping is verhuurd. De verwarming werkt op aardgas en de afvalwaterzuivering verloopt via een volautomatische eigen zuiveringsinstallatie. Het pand beschikt over een glasvezelverbinding.
